Hoeren (Deleu, Book 8)

Hoeren (Deleu, Book 8)

Luc Deflo

Language:

Pages: 176

ISBN: 9022319377

Format: PDF / Kindle (mobi) / ePub


Aline Verbeeck is een hoer op jaren die met haar verlepte schoonheid niet veel mannen meer kan bekoren. Ze leidt dan ook een kommervol bestaan, totdat ze Daphné Brainard leert kennen, een zeventienjarig meisje op de dool. De ervaring van de een en de jeugdige schoonheid van de ander blijken een ideale combinatie bij de beoefening van het oudste beroep ter wereld. Totdat hun beider pad dat van Leo Thuys kruist, een op het eerste gezicht wat simpele huisvader.Schijn bedriegt, want de man blijkt een borrelende vulkaan. Een beest. Voordat Aline tussenbeide kan komen wordt Daphné verminkt. Thuys slaat op de vlucht, maar als Aline de foto's bekijkt die ze in Thuys' jas heeft gevonden, weet ze dat de man zal terugkeren.

The Midnight Club

Before the Poison

The Big Bad Wolf (Alex Cross, Book 9)

The Princess in Black!: An Unheard story of Mughals

Scenarios

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

gebeurd?’ ‘Ik kwam de Lange Ridderstraat ingedraaid. Op weg naar mijn werk. En toen knalde die aap tegen mijn bumper. Zomaar. En hij is niet gestopt. De lafbek. En dan kwam die dikke vrouw naar mij. Ze zwaaide met een grote revolver. En ze heeft twee keer geschoten.’ ‘Op wie?’ ‘Op mij, natuurlijk. Denk ik.’ De inspecteur van de afdeling West van de Antwerpse lokale recherche zweeg en tikte verder. Dit hele verhaal, hij dacht er het zijne van. Het werd onwaarschijnlijker met de seconde. De

haar verbaasd aangekeken. Ze was het duidelijk niet gewend dat een medemens zich spontaan om haar bekommerde, maar na één glas was het ijs al gebroken. Daphné, die behoefte had aan een uitlaatklep, had honderduit verteld over de relatie met haar stiefmoeder, met wie ze na de dood van haar vader noodgedwongen had samengewoond en die haar met lege handen aan de deur had gezet. En over Bruno Vermost, sociaal assistent, en een kleurloze, kalende dertiger met heupen breder dan zijn schouders, die

hart, alsof de politiemannen haar zouden kunnen horen. Drie patrouillewagens in een halfuur tijd, buiten de stadskern dan nog. In een rustig provinciestadje als Mechelen kon dat maar één ding betekenen: dat ze naar iets op zoek waren. Naar iemand. Naar haar dus. Ze was heel stil blijven zitten, onder het zeil, op de tractor. Eén keer was ze opgestaan om, puur uit verveling, een raap van de hoop te pakken. Ze had erin gebeten maar had het bittere goedje meteen weer uitgespuwd. Nog voor dag en

staarde naar de grond. Plots kwam ze in beweging. Ze liep naar de keuken. Met gebogen schouders. Schouders die waren geknakt. Ze ging zitten en bood Verbeêck een stoel aan. ‘Hoe… hoe…’ Ze wilde haar gedachte afmaken maar de woorden kwamen niet. ‘Je wist het.’ Geerinckx schudde moedeloos haar hoofd. Eerst van links naar rechts. Daarna op en neer. ‘Maar je vermoedde het?’ zwakte Lien haar stelling wat af. Karen Geerinckx keek de roodharige vrouw in de ogen. Twintig jaren, ze flitsten in razende

hoedenplank omhoog duwden. Dat was een rolstoel. Die flik was kreupel. Verbeêck liep weg. ‘Stop. Halt’, vloekte Vereecken. ‘Halt, of ik schiet.’ Hij mikte op de rug van de vluchtende vrouw, die hij had geidentificeerd als Aline Verbeêck, de voortvluchtige moordenares, waarnaar zowat het hele land op zoek was. De loop van zijn pistool zakte en Vereecken mikte op de kuiten en wilde de trekker overhalen, maar hij kon het niet. Hij kon geen vluchtende mens neerschieten. Hij kon simpelweg niet op

Download sample

Download